αγάπη

Θα θελα να σου πω

«εδώ είμαι δίπλα σου με ανοιχτά τα σωθικά μου»

Και να σου πω «πάρε ότι ότι καλύτερό μου,δεν θα το χάσω γιατί θάναι αστείρευτο, γιατί θάναι  μοναδικό σου,και δώσε μου ότι θέλεις,όχι ότι έχεις,και νάναι μοναδικό σου »

Μα μου είναι δύσκολο

Όχι γιατί διστάζω

Μα γιατί  δεν τα άνοιξα μόνος μου τα σωθικά

Ανοιχτά τα βρήκα,κι εγώ, από τη γέννα

Κι όταν στάζουν σαν κακοκαιρισμένο μέλι

Διπλώνομαι  για να τα φροντίσω

Μέχρι να γίνουν δικά μου,κι όχι το αντίστροφο

Και δεν ξέρω  τι από όλα, που να ναι αμόλυντο,να σου δώσω

Ως κι από εκείνη την αιώνια καθημερινή στιγμή…

 

…με κάθε σου χαμόγελο να ξανακερδίζω τη λύσσα για ζωή

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s