Advertisements

One response to “

  • falaina

    Στο πανυγήρι του Αγίου Αριστείδη
    καλντερίμια με δυσοδίες
    κοπράνων και κάτουρων
    επίγειοι παράδεισοι τουριστών
    με πρωκτούς μουλαριών
    να σε περιφρονούν
    καθώς γλιστράς πάνω
    στις πέτρινες αφοδεύσεις
    των ταλαιπωρημένων γαιδουριών
    στο μπασάλτιο με θέα
    μια ωρολογιακή βόμβα.
    Και ο Γουάλας να πίνει το γουισκάκι του
    το μεσημέρι παρατηρώντας
    σα θεατής σε θέατρο σκιών ή στο youtube
    πλάνα ασώματων κεφαλών
    απ’όλο το κόσμο
    να πηγαινοέρχονται μπροστά του
    όσο νοσταλγεί τα ωραία
    χρόνια των Θηραίων
    που λεφτά δεν είχαν
    αλλά κέφι είχαν
    ——-
    Καπέλα ψάθινα, χρωματιστά και ταξιδιάρικα
    χορεύουν ξέφρενα πριν προσγειωθούν στους κρατήρες
    χρώμα πάνω στο μαύρο
    ζωή πάνω στο βράχο
    η μία πάνω στην άλλη
    From where are you?
    Ξεκινάει το ψηστήρι
    ενώ τα σουβλάκια χταποδιού
    περιμένουν να γυρίσουν πλευρό
    και δίπλα στο μουσακά
    θα πλασάρονται αρώματα σανέλ
    από κάποιο περίσευμα λαθραίου πλοίου
    υπό μελωδίες εξαίρετης μουσικής
    στο απέναντι μπαλκόνι
    Μεταλλικοί σκελετοί
    χύνονται στη καλντέρα
    ξεριζώνοντας το μακρύ άσπρο έντερο
    κυβικό το κυβικό
    ξεδιπλώνεται ο ομφάλιος λώρος ο θαλασσινός
    Ακόμα να απαντήσουμε ποιό είναι το καθαρό βάρος του ηφαιστείου
    Με σάνσετ ή χωρίς;
    Και το χιόνι δεν λιώνει από
    την κάψα τόσων γαμήλιων συνευρέσεων
    σχιστομάτιδων με σαγιονάρες
    σε τελετουργίκες σκηνές στα λευκά μπεντένια
    υπό το άγρυπνο βλέμμα
    μιας ωρολογιακής βόμβας.
    —-
    Ενώ πίσω από το φωτισμένο γήπεδο
    μέσα στη νύχτα και στ’αμπέλια
    κάτω από φωταψίες παρόμοιες καραβιού
    τα κλαρίνα αναμασάνε τα βιολιά
    και τις προβλεπόμενες ρίμες νεοαιγεοπελαγίτικων
    μεταμοντέρνων σκοπών
    Στο πανυγύρη του Αγίου Αριστείδη
    τύφλα στο Νυχτέρι και στο Αθήρι
    μια Σαντορινιά αγάπησα
    που στο μακρυνό Βανκούβερ
    ύστερα απάτησα
    Αυτή ‘ναι η μοίρα του θηραίου ναυτικού
    από το νότιο αιγαίο ως το Τιμπουκτού
    —Αχ βρε Μάρκε
    που να ξερες ότι οι στάβλοι θα χανε τζακούζι και
    η γη θ’ασβεστονόταν
    στις πασαρέλες του ντιζάην
    ανεμόμυλοι χωρίς πανιά
    και σιτάρι για σουπλά

    Ο ήλιος ο μοναδικός
    ο πιο τρανός φωτισμός
    πυρώνει τις ρυτίδες των αμπελουργών
    με τρανσιστοράκι μπερδέυεται το θρόισμα των ξερών χεριών
    που πλέκουνε πλεξούδες
    στους αυχένες της γης.
    Χιλιάδες χρόνια πριν
    που γυμνοί φαντάροι
    καθρεφτίζονταν στους μοναδικούς ασβεστόλιθους
    χάρη στο φεγγάρι
    θαρείς δεν ήταν περικυκλωμένοι
    από σκωρίες
    ξεχασμένοι σ’ένα χρονικό κενό
    σαν φωτογραφία
    μαρμαρωμένοι
    να τιμούν τον διονυσιακό φαλλό
    στο Μέσα βουνό
    10 euros one roundtrip to Oia
    στα γραφικά ερείπια του 56
    λουσμένα με σιρόπι φραγκόσυκου
    να στάζει στις φλούδινες σκιές
    Στο πανυγήρι του Αγίου Αριστείδη
    δυό πενιές τρανταχτές
    τραυμάτισαν ανεπανόρθωτα
    το ακρωτηριασμένο εγώ
    θράυσματα μπορεί ακόμα να ανιχνευθούν
    ακόμα και στη μακρυνή Νορβηγία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s