Ευγενικιά περήφανη μελαγχολία

 

Ύψος χαμόγελο και λευτεριά

 

Επιτέλους σας βρίσκω

στην όχθη της καρδιάς μου

 

Ένα βράδυ που η θάλασσα εισχωρεί

βαθιά στις χώρες των βουνών

 

Ένα βράδυ όπου νιώθεται κανείς

πιο νέος από την νιότη του,

 

Βράδυ όπου πόνεσε πολύ

μα όπου πια τίποτε

πιά τίποτε δεν είναι μάταιο,

 

Τίποτε για τη στάχτη…

 

Pierre Jean Jouve

 

 

Advertisements

One response to “

  • bbbo

    Για πάντα μου είπες
    κ εγώ συμφώνησα
    ήξερες κ ήξερα
    πως ο χρόνος ξεθωριάζει τις μνήμες

    Σαν τον καλοκαιρινό ήλιο
    που ξεπλένει τις βαφες των μαλλιών

    Πόσο πεζό, έτσι σαν ποίημα,
    κ όμως ταυτόχρονα αληθινή πληγή
    που επουλώνεται
    για πάντα ή και ποτέ

    Μάλλον είμαστε φτιαγμένοι
    απο πληγές που νομίζουμε πως έκλεισαν
    κ όμως βαθιά μέσα μας
    αιμορραγούν ακόμη

    Και τι θα είμασταν χωρίς αυτές?

    Η ακεραιότητα είναι πολύ
    βάρβαρο πράγμα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s