Monthly Archives: Δεκέμβριος 2012

“Δεν γίνεται άλλο ρε Μ.”, του είπε η Χ. σε ένα από τα πηγαδάκια της συγκέντρωσης,
“τα βράδια κλοτσάω στον ύπνο μου”.
Εκείνος της είπε ότι δεν πειράζει,
καλό είναι να ρίχνει και καμιά «παντόφλα» στον καλό της έστω κι έτσι,
δεν πρέπει να παίρνουν και πολύ αέρα τα αγοράκια.
Το ήξερε πως το χιούμορ του ήταν κάτω του μετρίου,
εκτός από κάποιες εκκωφαντικές εκλάμψεις.
Ωστόσω είχαν μεταξύ τους τον κώδικα.

Ίσως ήθελε να λειάνει την ανησυχία της φίλης του…
Ίσως, ενώ κατανοούσε –ή καλύτερα γνώριζε βαθιά-δεν έβρισκε την απάντηση εκείνη
που θα ορθολογικοποιούσε το ερώτημα, δίνοντάς της το συντροφικό άγγιγμα που εκείνος ήθελε…

Όταν γύρισε στο σπίτι του
και πριν καθίσει μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή,
έριξε μια κλεφτή ματιά –παρόλο που ζούσε μόνος-
στον τοίχο που εφάπτονταν του κρεβατιού του.

Είδε έναν μικρό γκρίζο κύκλο.
Ο σοβάς είχε αρχίσει να φθείρεται…

 

http://poiitariato.blogspot.gr/


Ποιά αστεροειδής διάχυση

σε κάρφωσε στον αμφιβληστροειδή μου,

δεν ξέρω

εγκεφαλικές εκκρίσεις;

κάτι από τον εαυτό μου μέσα σου;

τα νοτισμένα χνάρια μου πάνω στα δικά σου;

Όλα μοιάζουν ως μη υπολογίσιμοι βαθμοί θερμότητας

Στη διπλανή γειτονιά ακονίζουν λαιμητόμους

χαλύβδινοι όγκοι που σε προϋποθέτουν

Οι 1668 βαθμοί κελσίου είναι απλά ένα και μόνο βαθύ σου γέλιο…


θερίζουν τα φέρετρα
στους μαζικούς τάφους
στο ξερό χορτάρι
του Λυβικού
στις μαρμάρινες πλατείες
των περιστεριών
στα φορτωμένα κλαδιά
της ελιάς

θερίζουν τα φέρετρα
στη σκιά των ιβίσκων
στις πλάκες της αυλής
γεμάτη χρώματα ζωντανά
έντονα
βουτηγμένα
περικυκλωμένα απ’το
έρεβος
από μια άβυσσο σκοτάδι
αυτή ήταν η μουσική σου
στις πτυχές των ματιών
στην άκρη της κόρης
-δυό κόρες
παραμόνευε

τα πρωινά εκείνα
που χαζεύαμε τη πόλη
ν’αλλάζει χρώματα
να ξυπνάει
τα ανοιξιάτικα απογεύματα
να ηδονιζόμαστε
στο παγκάκι του κήπου
με τις ακροβασίες του νου
σε τεντωμένα μονοπάτια

και τα βράδυα μ’ένα φεγγάρι στη ρόδα

θερίζουν τα φέρετρα
καθώς ο νοτιάς
χορεύει με τις στάχτες
του πολιτισμού

θερίζουν τα φέρετρα
στα μάνα γη, στα πάτρια εδάφη
στα πεζοδρόμια δίπλα στους κάδους
απ’ άκρη σε άκρη
πτήσεις
πτώσεις
Παραδειγματικός άξονας
– δύο “υ”

θερίζει η παγωνιά της απουσίας σου
στο πιάνο με τέσσερα χέρια
-δύο “ς”
στο φουλάρι στα χρώματα του θρήνου και του δύοντος ουρανού
-πολλά “χ”

θερίζουν οι φλόγες
στους σπόρους
στον πυρήνα της καρδιάς μας
απλωμένη από μπαλκόνι σε μπαλκόνι
να λιάζεται στα
ερείπια
να ψιθυρίζει στις γωνίες-με Γ κεφαλαίο
(απλά είχε πλάκα σκέτη, όχι ταφόπλακα)

άχρονα στο βουητό του τίποτα
άφοβα οι θύελλες
θα ξεσπάσουν

 

της falaina