Monthly Archives: Ιουνίου 2012

ξημέρωσε πάλι…

χάραμα Αθήνας

οι νευρώνες της πόλης

οδηγούν στα κεντρικά διευθυντήρια

των υπουργείων

τις χειρονομίες

διεκδικούν τα εμπορεύματα

οι δρόμοι χαμογελούν μνησίκακα

με αίμα στα δόντια

η φρίκη μοιάζει σαν κισσός

στο δέρμα των πολυκατοικιών

κι όμως εγώ ακόμη διψώ τα χείλη σου…

 


σαν ψηφίδες

 

διαδρομή

ανάγνωση

από άκρο σε άκρο

 

γύμνια

πόσο θα ήθελες

να τσακίζεις

την τρωτότητά σου

 

τα σώματα

που συναντιούνται

συντάσσουν νέα λεξικά

 

τα σώματα

που αποχωρίζονται

αφήνουν πίσω τους

μια καινούργια γλώσσα

 

 

 


στον περίπου 3,14

στα ρουθούνια μου στέκεται
το ζυμωμένο κριθάρι
της κοντινής ζυθοποιίας
αλλά εσύ προτίμησες άλλη θάλασσα

τα γένια μας καπνισμένα,
ενίοτε με μπαρούτι,
τα δικά σου τα χάρισες στην αρμύρα,
άλλωστε αυτή δεν ερωτεύτηκες;