Monthly Archives: Ιουνίου 2012

ξημέρωσε πάλι…

χάραμα Αθήνας

οι νευρώνες της πόλης

οδηγούν στα κεντρικά διευθυντήρια

των υπουργείων

τις χειρονομίες

διεκδικούν τα εμπορεύματα

οι δρόμοι χαμογελούν μνησίκακα

με αίμα στα δόντια

η φρίκη μοιάζει σαν κισσός

στο δέρμα των πολυκατοικιών

κι όμως εγώ ακόμη διψώ τα χείλη σου…

 

Advertisements

σαν ψηφίδες

 

διαδρομή

ανάγνωση

από άκρο σε άκρο

 

γύμνια

πόσο θα ήθελες

να τσακίζεις

την τρωτότητά σου

 

τα σώματα

που συναντιούνται

συντάσσουν νέα λεξικά

 

τα σώματα

που αποχωρίζονται

αφήνουν πίσω τους

μια καινούργια γλώσσα

 

 

 


στον περίπου 3,14

στα ρουθούνια μου στέκεται
το ζυμωμένο κριθάρι
της κοντινής ζυθοποιίας
αλλά εσύ προτίμησες άλλη θάλασσα

τα γένια μας καπνισμένα,
ενίοτε με μπαρούτι,
τα δικά σου τα χάρισες στην αρμύρα,
άλλωστε αυτή δεν ερωτεύτηκες;