με την ανάμνηση της σάρκας

έχω την ανάμνηση της σάρκας μου
με μάτια που βλέπουν παρά μόνο τον εαυτό τους
ορθάνοιχτα
το μαξιλάρι, μπροστά
το σώμα γυμνό, πίσω
χέρια που σφίγγουνε το τίποτα

αιωρούμενη συνείδηση
κολλημένη στο ταβάνι
να μπίγονται δάχτυλα στη σάρκα
και εγώ αλλού
ούτε που ξέρω που
αίμα;
όχι, δεν έτρεχε στις φλέβες

έχω την ανάμνηση της σάρκας μου
πατσαβούρα στα χέρια μου
να σκουπίζω τα αίματά μου
στη γωνία
τρίβω τα πατώματα

κενή , τόσο κενή
που το μπαλόνι μοιάζει γεμάτο
έχω την ανάμνηση της σάρκας μου
υγρή
από ιδρώτα ή από νερό
δεν θυμάμαι
από βάσανο ή λύτρωση
δεν θυμάμαι

με πολύχρωμα πλαστικά μανταλάκια
απλωμένα εντόσθια
συκώτια, έντερα και σπλήνες
στη ταράτσα με θέα την Ακρόπολη
στην αυλή του Λόγου
σα χταπόδια στον ήλιο

κάποιος αναστέναξε
δεν θυμάμαι , ήμουν αλλού

έχω την ανάμνηση της σάρκας μου
παχιά , ξερή
σαν το ζυμάρι που έχει υπερβολικό αλεύρι
και ξεκολλάει από πάνω μου
εύκολα, αθόρυβα

το σώμα μου όχι
η σάρκα μου ναι

σφουγγαρίζει τα δάκρυα των αρσενικών
εγώ; όχι δάκρυα

αλλά δεν ανησυχώ
έτσι κι αλλιώς η σάρκα μου
δεν είναι παρά μια ανάμνηση

 

της falaina

https://antarsea.wordpress.com/2012/05/11/138/#comments

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s