σαν αναπνοή

Όταν την ρωτούσαν,
μικρό κορίτσι ακόμη,
«τί θα γίνεις όταν μεγαλώσεις»
εκείνη απαντούσε:”αντάρτισσα¨

Με εκείνο το συνθλιμμένο ρο
που έμοιαζε να αγνοεί τους κινδύνους
και το σιωπηρό σίγμα
που μπερδευόταν με το ταφ

Μέσα στα χρόνια το ρο
άρχισε να καταλαμβάνει τη θέση του
και το σίγμα ηχούσε σαν συριγμός

Απότοκα συνείδησης
βάθαιναν τα σύμφωνα
για να ορίσουν τη νέα γραμματική

Ήταν πια
χωρίς να την ρωτούν
χωρίς να το φωνάζει

 

Αντάτιττα…

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s