μικρή εκτροπή ή απο το Λωτρεαμόν στο Μοντιλιάνι

Παρ’ολ’αυτά,
κάποιες νύχτες
που ακουμπώ
στα κράσπεδα της νύχτας
τρομάζω
με τους ανθρώπους
με την πτώση
ή το μεγαλείο
της έμπνευσής τους
Στο προσκέφαλό μου
φωλιάζουν κλάμματα
γέλια
οιμωγές
ψίθυροι
δάκρυα
χειρονομίες
χείλη
σκοτάδι
φιγούρες
κίνηση
πρόσωπα
κι όταν τις αυγές ξυπνώ
λείπουν τα μάτια
τα μάτια…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s